Een inspirerend verhaal
Een visioen zonder woorden
Wat als God spreekt zonder één woord?
Op een regenachtige avond in augustus 1879, in een arm dorp in het westen van Ierland, zagen mensen een stil visioen bij de achtergevel van hun kerkje: Maria, Jozef, Johannes, en een altaar met een lam. Vijftien mensen, van een kind van zes tot een vrouw van vijfenzeventig, stonden zo'n twee uur in de regen te kijken. Niemand hoorde een woord; er werd geen boodschap gegeven. Waarom troostte dat hen? Omdat ze in jaren van honger en armoede voelden dat de hemel hen niet vergeten was. Aanwezig zijn was de boodschap.
Knock werd een bedevaartsoord. Soms is de sterkste troost geen uitleg, maar nabijheid.
Wees stil en weet dat ik God ben.Psalm 46:11
